بىتوجهى به قضيّهء سيّدالشهداء عليه السلام ، روشى ديگر براى مبارزه و كم رنگ نمودن ماجراى كربلاست كه برخى از علماى عامّه آن را برگزيده‌اند . اكنون اين پرسش‌ها مطرح است : به راستى آيا آنان با وجود آن همه تأليفات در تاريخ و علوم مذهبى ، حقيقت را نمىدانند ؟ اگر حقيقت را مىدانند ، چرا سكوت مىكنند ؟ آنان نه انكار مىكنند ، نه تأييد ! از طرفى چرا عمل يزيد را زير سؤال نمىبرند ؟ و ده‌ها پرسش ديگر . اين بررسى و پژوهشى كه پيش رو داريد ، پاسخ اين پرسش‌ها را از كلمات ديگر دانشمندانشان استنباط و استخراج خواهد كرد و عبارت‌هايى را نيز در پى خواهد آورد كه بنا بر آن‌ها ، برخى معتقدند كه يزيد ، حسين بن على عليهما السلام را كشته و كار خوبى هم كرده است ! آرى ، اين افراد نه فقط براى شيعيان نفرت انگيزند ؛ بلكه بزرگان اهل سنّت نيز آنان را لعنت و نفرين مىكنند ، چنان كه خواهد آمد . چكيدهء بحث چنان كه گذشت ، برخى از دانشمندان بزرگ اهل تسنّن به روش‌هاى گوناگون به مخالفت و مبارزه با زنده ماندن روز عاشورا و بقاى نام سيّدالشهداء عليه السلام پرداخته‌اند . آنان به خوبى مىدانستند كه مسلمانان با شنيدن مقتل ، مصيبت‌ها و بلاهايى كه بر فرزند پيامبر صلى اللَّه عليه وآله وارد آورده‌اند ، خود به خود حكومت‌هاى جور و ظلم را زير سؤال خواهند برد ، پس بايد با زنده ماندن اين روز مبارزه كرد . مبارزهء آنان گاهى از راه تقوا ، گاهى از طريق ايجاد شك در اصل واقعه و در قاتل بودن يزيد و گاهى ديد عرفانى است كه بنا بر آن سيّدالشهداء عليه السلام را شهيد و داراى كمال و درجه والايى مىدانند كه در روز عاشورا بدان دست يافته است و از اين رو ، عاشورا را روز فرح و شادى بايد ناميد !